Buho21 - red social y juegos online Multijugador  |  Juegos  |  VIP  |  Clubis  |  Software  |  Foros  |  Búsqueda
e pluribus unum

Para participar en los foros debes identificarte en la web. Gracias.
«12345»
24/03/2008 23:55
robert walker

Birth: Oct. 13, 1918
Death: Aug. 28, 1951

Actor. Born Robert Hudson Walker in Salt Lake City. He was the son of Horace Walker, a Salt Lake City newspaper editor. He attended the San Diego Army and Navy Military Academy, the Pasadena California Playhouse Dramatic School and the Academy of Dramatic Arts in New York. Following a school play lead at the San Diego Army and Navy Academy, he entered an acting contest at the Pasadena Playhouse which won him a top performance prize. At that time he met fellow student, Phyllis Isley, who was later renamed, Jennifer Jones. They married on January 2, 1939. They had two children, Robert Jr. (born 1940) and Michael (born 1941), both of whom became actors. The movie mogul, David O. Selznick, took an immediate interest in the pair and signed Jones to a contract. Selznick also secured a contract for Robert at MGM. His first important MGM role was in Bataan (1943). Hollywood stardom came from his title role in the comedy "See Here, Private Hargrove" (1944). He appeared with his wife in the Selznick film "Since You Went Away" (1944). Jennifer became involved with Selznick and she and Robert divorced. Although Walker continued to work steadily in Hollywood, he was distraught over the divorce and was soon prone to drinking, emotional outbursts and eventually, a nervous breakdown. He starred opposite Judy Garland in "The Clock" (1945). Some of his other film credits include, "Till the Clouds Roll By" (1946), "Song of Love" (1947), and "One Touch of Venus" (1948). He impulsively married Barbara Ford, the daughter of director John Ford. The marriage was annulled within a few weeks. By this time Jennifer had married Selznick. This news sent Robert into a tailspin. He was arrested for drunken driving, and had treatment at the Menninger clinic in Topeka, Kansas. He went back to work after his stay in the clinic and was given the most memorable film role of his career in Alfred Hitchcock's classic thriller, "Strangers on a Train" (1951). During his 15 year movie career, he made 24 films. He had just finished filming "My Son John," and was doing re-shoots for the director when he suddenly died. Suffering a severe panic attack in the early evening, he was given sodium amytal, administered by a doctor. He died of heart failure.
24/03/2008 23:52
El actor británico Paul Scofield, famoso por su interpretación en “Un Hombre para la Eternidad”, el cual le ganó un Oscar, ha muerto a los 86 años de leucemia, manifestó su agente el jueves.

El agente Rosalind Chatto señaló que Scofield murió tranquilamente en un hospital cercano a su casa en el sur de Inglaterra. “Él sufría de leucemia y no se encontraba bien durante algún tiempo,” informó ella a Reuters.

Scofield, un actor privado que rechazó ser el centro de atención, tenía el poder, voz y presencia para superar a cualquier otro actor clásico, con interpretaciones inolvidables en papeles que variaban desde el Rey Lear de Shakespeare hasta un barbero homosexual en la comedia “Staircase.”

No obstante, el brillo de Hollywood no le interesó y él estuvo contento de no tener que compararse con contemporáneos como Richard Burton y Laurence Olivier.

“De los 10 mejores momentos en el teatro, ocho eran de Scofield,” expresó Burton una vez.

El Premio de Hollywood por mejor actor en 1966 fue para Scofield por su representación de Sir Thomas More, quien escogió ser ejecutado por el Rey Enrique VIII en vez de traicionar su conciencia, en la película “Un Hombre para la Eternidad
24/03/2008 21:24
1omnia tempus habent et suis spatiis transeunt universa sub caelo

2tempus nascendi et tempus moriendi tempus plantandi et tempus evellendi quod plantatum est

3tempus occidendi et tempus sanandi tempus destruendi et tempus aedificandi

4tempus flendi et tempus ridendi tempus plangendi et tempus saltandi

5tempus spargendi lapides et tempus colligendi tempus amplexandi et tempus longe fieri a conplexibus

6tempus adquirendi et tempus perdendi tempus custodiendi et tempus abiciendi

7tempus scindendi et tempus consuendi tempus tacendi et tempus loquendi

8tempus dilectionis et tempus odii tempus belli et tempus pacis

9quid habet amplius homo de labore suo

10vidi adflictionem quam dedit Deus filiis hominum ut distendantur in ea

11cuncta fecit bona in tempore suo et mundum tradidit disputationi eorum ut non inveniat homo opus quod operatus est Deus ab initio usque ad finem

12et cognovi quod non esset melius nisi laetari et facere bene in vita sua

13omnis enim homo qui comedit et bibit et videt bonum de labore suo hoc donum Dei est

14didici quod omnia opera quae fecit Deus perseverent in perpetuum non possumus eis quicquam addere nec auferre quae fecit Deus ut timeatur

15quod factum est ipsum permanet quae futura sunt iam fuerunt et Deus instaurat quod abiit

16vidi sub sole in loco iudicii impietatem et in loco iustitiae iniquitatem

17et dixi in corde meo iustum et impium iudicabit Deus et tempus omni rei tunc erit

18dixi in corde meo de filiis hominum ut probaret eos Deus et ostenderet similes esse bestiis

19idcirco unus interitus est hominis et iumentorum et aequa utriusque condicio sicut moritur homo sic et illa moriuntur similiter spirant omnia et nihil habet homo iumento amplius cuncta subiacent vanitati

20et omnia pergunt ad unum locum de terra facta sunt et in terram pariter revertentur

21quis novit si spiritus filiorum Adam ascendat sursum et si spiritus iumentorum descendat deorsum

22et deprehendi nihil esse melius quam laetari hominem in opere suo et hanc esse partem illius quis enim eum adducet ut post se futura cognoscat

24/03/2008 21:23
1dixi ego in corde meo vadam et affluam deliciis et fruar bonis et vidi quod hoc quoque esset vanitas

2risum reputavi errorem et gaudio dixi quid frustra deciperis

3cogitavi in corde meo abstrahere a vino carnem meam ut animum meum transferrem ad sapientiam devitaremque stultitiam donec viderem quid esset utile filiis hominum quod facto opus est sub sole numero dierum vitae suae

4magnificavi opera mea aedificavi mihi domos plantavi vineas

5feci hortos et pomeria et consevi ea cuncti generis arboribus

6extruxi mihi piscinas aquarum ut inrigarem silvam lignorum germinantium

7possedi servos et ancillas multamque familiam habui armenta quoque et magnos ovium greges ultra omnes qui fuerunt ante me in Hierusalem

8coacervavi mihi argentum et aurum et substantias regum ac provinciarum feci mihi cantores et cantrices et delicias filiorum hominum scyphos et urceos in ministerio ad vina fundenda

9et supergressus sum opibus omnes qui fuerunt ante me in Hierusalem sapientia quoque perseveravit mecum

10et omnia quae desideraverunt oculi mei non negavi eis nec prohibui cor quin omni voluptate frueretur et oblectaret se in his quae paraveram et hanc ratus sum partem meam si uterer labore meo

11cumque me convertissem ad universa opera quae fecerant manus meae et ad labores in quibus frustra sudaveram vidi in omnibus vanitatem et adflictionem animi et nihil permanere sub sole

12transivi ad contemplandam sapientiam erroresque et stultitiam quid est inquam homo ut sequi possit regem factorem suum

13et vidi quia tantum praecederet sapientia stultitiam quantum differt lux tenebris

14sapientis oculi in capite eius stultus in tenebris ambulat et didici quod unus utriusque esset interitus

15et dixi in corde meo si unus et stulti et meus occasus erit quid mihi prodest quod maiorem sapientiae dedi operam locutusque cum mente mea animadverti quod hoc quoque esset vanitas

16non enim erit memoria sapientis similiter ut stulti in perpetuum et futura tempora oblivione cuncta pariter obruent moritur doctus similiter et indoctus

17et idcirco taeduit me vitae meae videntem mala esse universa sub sole et cuncta vanitatem atque adflictionem spiritus

18rursum detestatus sum omnem industriam meam quae sub sole studiosissime laboravi habiturus heredem post me

19quem ignoro utrum sapiens an stultus futurus sit et dominabitur in laboribus meis quibus desudavi et sollicitus fui et est quicquam tam vanum

20unde cessavi renuntiavitque cor meum ultra laborare sub sole

21nam cum alius laboret in sapientia et doctrina et sollicitudine homini otioso quaesita dimittit et hoc ergo vanitas et magnum malum

22quid enim proderit homini de universo labore suo et adflictione spiritus qua sub sole cruciatus est

23cuncti dies eius doloribus et aerumnis pleni sunt nec per noctem mente requiescit et haec non vanitas est

24nonne melius est comedere et bibere et ostendere animae suae bona de laboribus suis et hoc de manu Dei est

25quis ita vorabit et deliciis affluet ut ego

26homini bono in conspectu suo dedit Deus sapientiam et scientiam et laetitiam peccatori autem dedit adflictionem et curam superfluam ut addat et congreget et tradat ei qui placuit Deo sed et hoc vanitas et cassa sollicitudo mentis

24/03/2008 21:22
1verba Ecclesiastes filii David regis Hierusalem

2vanitas vanitatum dixit Ecclesiastes vanitas vanitatum omnia vanitas

3quid habet amplius homo de universo labore suo quod laborat sub sole

4generatio praeterit et generatio advenit terra vero in aeternum stat

5oritur sol et occidit et ad locum suum revertitur ibique renascens

6gyrat per meridiem et flectitur ad aquilonem lustrans universa circuitu pergit spiritus et in circulos suos regreditur

7omnia flumina intrant mare et mare non redundat ad locum unde exeunt flumina revertuntur ut iterum fluant

8cunctae res difficiles non potest eas homo explicare sermone non saturatur oculus visu nec auris impletur auditu

9quid est quod fuit ipsum quod futurum est quid est quod factum est ipsum quod fiendum est

10nihil sub sole novum nec valet quisquam dicere ecce hoc recens est iam enim praecessit in saeculis quae fuerunt ante nos

11non est priorum memoria sed nec eorum quidem quae postea futura sunt erit recordatio apud eos qui futuri sunt in novissimo

12ego Ecclesiastes fui rex Israhel in Hierusalem

13et proposui in animo meo quaerere et investigare sapienter de omnibus quae fiunt sub sole hanc occupationem pessimam dedit Deus filiis hominum ut occuparentur in ea

14vidi quae fiunt cuncta sub sole et ecce universa vanitas et adflictio spiritus

15perversi difficile corriguntur et stultorum infinitus est numerus

16locutus sum in corde meo dicens ecce magnus effectus sum et praecessi sapientia omnes qui fuerunt ante me in Hierusalem et mens mea contemplata est multa sapienter et didicit

17dedique cor meum ut scirem prudentiam atque doctrinam erroresque et stultitiam et agnovi quod in his quoque esset labor et adflictio spiritus

18eo quod in multa sapientia multa sit indignatio et qui addit scientiam addat et laborem
04/02/2008 16:19
serva ordinem et ordo te servabit (S.Agustín)

guarda el orden y el orden te guardará.
04/02/2008 16:15
Birth: Apr. 2, 1867
Death: Oct. 16, 1925

The most famous physique champion 100 years ago, indeed perhaps the first modern bodybuilder was Eugen Sandow. Born Friederich Wilhelm Mueller on April 2, 1867. He began his career as a sideshow "strongman." Early in life, and with the help of showman Florenz Ziegfeld, Sandow decided it wasn't enough to simply demonstrate his strength, but to actually display his muscular physique as though it were a work of art. He soon made his "Muscle Displays" the main feature of a Vaudeville stage show and at the Chicago Worlds Fair. Sandow eventually built a series of gyms across Europe, America, and other points around the world. He developed a successful mail order business. He wrote several popular books on bodybuilding and health. He was one of the first to advocate free-school lunches for children, pre-natal care for women, and donated generously to charity and to the London Olympics. Friend of Thomas Edison, Sir Arthur Conan Doyle, and the King of England, Sandow was a legend in his own time.

04/02/2008 16:13
Aubrey Vincent Beardsley (Brighton, Inglaterra, 21 de agosto de 1872- Menton, Francia, 16 de marzo de 1898) fue un artista ilustrador inglés.

Beardsley nació en Brighton. En 1883 su familia se estableció en Londres, y al año siguiente se dio a conocer al público como «niño prodigio», dando varios conciertos junto a su hermana. Estudió en la grammar school de Bristol en 1884, y en 1888 obtuvo un puesto en la oficina de un arquitecto. Después trabajó para la compañía de seguros Guardian Life and Fire. En 1891, por consejo de Sir Edward Burne-Jones y Pierre Puvis de Chavannes, se dedicó al arte profesionalmente, En 1892 acudió a clases en la Escuela de arte de Westminster, bajo el profesor Fred Brown.

En su corta vida, Beardsley se ganó la reputación de ser uno de los ilustradores ingleses más innovadores.
Produjo amplias ilustraciones para libros y revistas, como por ejemplo la edición de lujo de la obra de Sir Thomas Malory Le Morte d'Arthur, que se considera su primer encargo de importancia (1893); en esta obra se aprecian influencias de Burne-Jones.[1]

Fue editor de The Yellow Book (El libro amarillo) (1894-1895). Fue editor de arte durante las primeras cuatro ediciones y produjo muchas ilustraciones para la revista. También trabajó para revistas como The Savoy (1896, editada por Leonard Smithers) y The Studio. Ilustró Salomé (de su amigo Oscar Wilde) en 1893 para su representación francesa; fue interpretada en inglés al año siguiente. Aparece ya aquí su estampa típicamente japonesa y clásica, con un trazo muy estilizado y grandes superficies negras y blancas.[2]

En sus últimas obras el dibujo se complica, sintiéndose la influencia del rococó; así puede verse en su The Rape of the Lock de Pope (1895).[3] .

También escribió Under the Hill, un cuento erótico inacabado basado vagamente en la leyenda de Tannhäuser, amén de relatos cortos y poesías. Pudo publicarlo en The Savoy.

Beardsley era un personaje público, así como un excéntrico privado. Dijo: «Sólo tengo un objetivo - lo grotesco. Si no soy grotesco no soy nada». Wilde dijo de él que tenía «una cara como un hacha de plata, y pelo verde hierba».

Beardsley estuvo activo hasta que murió de tuberculosis en Menton (Francia) con 25 años de edad. Se había convertido al catolicismo en el año 1895.

Produjo amplias ilustraciones para libros y revistas, como por ejemplo la edición de lujo de la obra de Sir Thomas Malory Le Morte d'Arthur, que se considera su primer encargo de importancia (1893); en esta obra se aprecian influencias de Burne-Jones.[1]

Fue editor de The Yellow Book (El libro amarillo) (1894-1895). Fue editor de arte durante las primeras cuatro ediciones y produjo muchas ilustraciones para la revista. También trabajó para revistas como The Savoy (1896, editada por Leonard Smithers) y The Studio. Ilustró Salomé (de su amigo Oscar Wilde) en 1893 para su representación francesa; fue interpretada en inglés al año siguiente. Aparece ya aquí su estampa típicamente japonesa y clásica, con un trazo muy estilizado y grandes superficies negras y blancas.[2]

En sus últimas obras el dibujo se complica, sintiéndose la influencia del rococó; así puede verse en su The Rape of the Lock de Pope (1895).[3] .

También escribió Under the Hill, un cuento erótico inacabado basado vagamente en la leyenda de Tannhäuser, amén de relatos cortos y poesías. Pudo publicarlo en The Savoy.

Beardsley era un personaje público, así como un excéntrico privado. Dijo: «Sólo tengo un objetivo - lo grotesco. Si no soy grotesco no soy nada». Wilde dijo de él que tenía «una cara como un hacha de plata, y pelo verde hierba».

Beardsley estuvo activo hasta que murió de tuberculosis en Menton (Francia) con 25 años de edad. Se había convertido al catolicismo en el año 1895.


04/02/2008 16:10
Beatrix Potter, o Helen Beatrix Potter (28 de julio de 1866 – 22 de diciembre de 1943) fue una escritora e ilustradora británica de literatura infantil. Su personaje más famoso es Peter Rabbit.

Su padre, Rupert Potter, era abogado, aunque pasaba la mayor parte de su tiempo en clubes de caballeros, sin ejercer la profesión. Su madre se dedicaba a hacer y recibir visitas. Ambos progenitores vivían de las herencias de sus respectivas familias. Beatrix y su hermano Bertam fueron educados por niñeras e institutrices. Cuando creció, sus padres le encargaron del hogar, dificultando su desarrollo intelectual. Un tío intentó que ingresara como estudiante en los Reales Jardines Botánicos en Kew, pero fue rechazada por ser mujer.

La base para sus proyectos e historias fueron los pequeños animales que introducía furtivamente en la casa o que veía durante las vacaciones familiares en Escocia.

Potter escribió 23 libros. Fueron publicados en pequeño formato, fácil de manejar y leer por los niños. Dejó de escribir alrededor de 1920 debido a su mala visión, aunque su última obra, The Tale of Little Pig Robinson, se publicó en 1930.

En sus últimos años se dedicó a una granja de ovejas que compró en Lake District, (Inglaterra); le gustaba el paisaje y con las seguras regalías provenientes de sus libros, junto con la herencia de sus padres, compró grandes extensiones de tierra, que después acabó heredando el National Trust.

Con 47 años, Beatrix Potter se casó con su abogado, William Heelis, con quien no tuvo hijos. Murió en Sawrey, (Lancashire) el 22 de diciembre de 1943.

04/02/2008 16:08
Michael Llewelyn Davies

(June 1900 - 19 May 1921) was the fourth (second youngest) son of Arthur and Sylvia Llewelyn Davies. Along with his brothers, he was the inspiration for J. M. Barrie's characters Peter Pan and the Lost Boys. He was one of the boys closest to Barrie, and is widely reported as the individual who most influenced the portrayal of Peter Pan in the 1911 novel based on the play. He drowned in suspicious circumstances with a close friend – and possible lover – just short of his 21st birthday.

«12345»

10 siguientes

Mejores ofertas de El-Cigarrillo-Electronico en Rebajas.Guru

Sí, quiero ser socio VIP  | Ayuda | Contacto